3 Eylül 2010 Cuma

geçmiş zaman, şimdiki zaman, gelecek zaman

bir şiir aradım sana anlatacak
bulamadım
nasıl olsa ikimiz de şiirden anlamıyoruz
sen benim anlattıklarımı anlıyorsun ya

gittiğin gün geri döndün
tamamen farklı tamamen aynı

zorladın zorlandın
senin canın acısa benim canım acır
acıdı canın
acıdı canım
bu da geçti

şimdi
yine seninleyim; benimlesin
şimdi
sana binlerce teşekkür ederim
hayatımdaki rolünü kabul ettiğin için
hala burada olduğun için

bir iki değil ki bıraktım saymayı
anlıyor insan bir süreden sonra
içten geçenleri
her merhaba ile biliyorum ki
omzun hep benimle

ps: bir de tam bu yazıyı tamamlayınca kapıyı çaldın ya...

Hiç yorum yok: